Ante las múltiples crisis de nuestro presente y las respuestas derrotistas que imponen la ultraderecha y otras fuerzas devastadoras de la vida en la Tierra, debemos promover una transformación radical de nuestra sociedad, una auténtica revolución antropológica.

A través de procesos comunitarios participativos de aprendizaje, de diálogo y de políticas que abarquen todos los ámbitos de la vida hay que impulsar una metamorfosis social que garantice un futuro justo para todos a escala planetaria.

Yayo Herrero, en el presente ensayo, analiza la deriva del capitalismo extractivista y, desde una mirada ecosocial, despliega argumentos y estrategias para abandonar la cultura del extravío en la que nos encontramos, y sienta las bases para acercarnos, cada vez más, a otro mundo posible.

Txoriak dira bederatzi liburua formaz eta mamiz da saiakera. Modu askean eta laburrean ideiak lotzen eta askatzen saiatzen dena.

Txoriak bederatzi dira, baina bat ez da ageri, oraindik.
Sigi-saga datoz esaldiak, bitartean.
Liburu hau, ornogabea da eta bareak bezala nahiago du zoru umela,
eta urak bezala, edozein zirrikitu iragaten ez duenean,
erle-liztorren berbaroa eraginez, nahiago du durunda egitea.

• Falta den hitza aurkitzen dutenak dira, liburuan, mundua entzuten dakiten adiskide minak.

• Nork berak ezin du bere burua ferekatu, amultsuki ukituta ere; eta bere burua ezagutu
arren ere, ezin du lagundu. Laguna behar du, izango bada.

• Alde onaren ifrentzua ez da alde txarra, alde erantzia baizik.

• 8 eta ∞, edo infinituaren sinboloa. Zortziaren ikur inbertitua da infinitua.

• Sortzea askatzea balitz, lotura gabe sortu ahal izango litzateke, pentsamendu gabe. Sortzea, baina, aitzinagora jotzea ere bada. Sortzea, ordea, bada, azala berritzea: ustez geure bizipena zenari pentsamenduaren mozorroa eranztea: dena erretzean geure gorputza gexal batek baino babesten ez duela jakitea: eta igartzea, aitzinagoko senak ikasitakoaren zurrunbiloan atzera jo eta gizakiago (eta fisikoago) izatera eraman gaitzakeela.

Txoriak dira bederatzi liburua formaz eta mamiz da saiakera. Modu askean eta laburrean ideiak lotzen eta askatzen saiatzen dena.

Txoriak bederatzi dira, baina bat ez da ageri, oraindik.
Sigi-saga datoz esaldiak, bitartean.
Liburu hau, ornogabea da eta bareak bezala nahiago du zoru umela,
eta urak bezala, edozein zirrikitu iragaten ez duenean,
erle-liztorren berbaroa eraginez, nahiago du durunda egitea.

• Falta den hitza aurkitzen dutenak dira, liburuan, mundua entzuten dakiten adiskide minak.

• Nork berak ezin du bere burua ferekatu, amultsuki ukituta ere; eta bere burua ezagutu
arren ere, ezin du lagundu. Laguna behar du, izango bada.

• Alde onaren ifrentzua ez da alde txarra, alde erantzia baizik.

• 8 eta ∞, edo infinituaren sinboloa. Zortziaren ikur inbertitua da infinitua.

• Sortzea askatzea balitz, lotura gabe sortu ahal izango litzateke, pentsamendu gabe. Sortzea, baina, aitzinagora jotzea ere bada. Sortzea, ordea, bada, azala berritzea: ustez geure bizipena zenari pentsamenduaren mozorroa eranztea: dena erretzean geure gorputza gexal batek baino babesten ez duela jakitea: eta igartzea, aitzinagoko senak ikasitakoaren zurrunbiloan atzera jo eta gizakiago (eta fisikoago) izatera eraman gaitzakeela.

BIENVENIDXS A LA REPÚBLICA UTÓPICA DE TU CASA
La experiencia de la arquitectura comunitaria

La segunda sesión del taller ¡ESTO (NO) ES UNA UTOPÍA! Taller de imaginación política III 2025/26 – Asmamen politikoaren tailerra III 2025/26 se centrará en el contexto de grave precariedad habitacional y régimen inmobiliario especulativo y las experiencias pioneras de construcción de arquitectura comunitaria y de defensa colectiva que abren vías pioneras a la reconstrucción de la comunidad desde una visión utópica y material de la morada y el habitar.