En tanto que fuerza de futuro, los niños son el bien más preciado y, a la vez, el más olvidado. A menudo despreciamos como «infantil» aquello que buscamos controlar y no podemos; y aunque los niños sufren la realidad adulta, solemos decir que están como «en otro mundo». Es el mundo de la imaginación, el juego libre de los sentidos y el deseo vital que el sistema trata de machacar y capitalizar. ¿Podrá «lo menor» salvaguardar una potencia utópica que nos permita imaginar y habitar mundos mejores?

Más allá de la infancia, Rafael Sánchez-Mateos Paniagua despliega esta mirada «por abajo» para pensar en torno a «aquello que no suele hacer historia». A la vez crítica cultural y estética, este ensayo es una reunión de escritos sobre expresiones artísticas y culturas menores que —como la infancia— suelen ser ignoradas, fetichizadas o despreciadas. Desde una exposición minúscula en el Museo Reina Sofía hasta la polémica restauración del Ecce homo, pasando por los rituales del fuego populares, Paniagua examina estas y otras expresiones —del pasado o contemporáneas— para señalar las fuerzas críticas y utópicas que contiene aquello que parece insignificante.

Bada konpainia bat, gaueko ordu txikietan elkar ezagutu dutenek osatzen dutena. Horditasunaren aldeko militanteek osatzen duten klub sekretu bat, gauaren misterioak maite dituena eta bere ministerioan sinisten duena.

Irati Jimenezek Gaupasa Kluba deitu dio bere azken lanari, irakurleak espazioren iluntasun infinitutik itsasoaren sakontasun ilunera daramatzan liburuari, fantasiazko narrazioak eta narrazio fantastikoak konbinatuz, fikziozko istorioak eta historiari buruzko fikzioak. Narrazio horien jatorrian dauden gertakizun errealak eta irrealak dira ikuskizun honen abiapuntua, Gaupasa Kluba inspiratu duten testuak eta testu horiek idatzi zituzten gizon eta emakumeak.

Baina Gaupasa Klubaren sormen prozesutik abiatzen den proposamen eszeniko eta literario honen helburua ez da Gaupasa Klubari buruz hitz egitea, ezta literaturari buruz hitz egitea ere. Helburua geure baitako ilunpeetan begiratzea da, sormenaren misterioak apur bat argitzeko; iraganeko iluntasunean barneratzea,

Helburua kaleko ateak ixtea da, argiak jaistea, egunaren erdian gaua egitea. Iluntasuna lagun, gizakion baitako ilunpeetan barneratzea, sormen literarioaren misterioak argiztatzeko, eta literaturaren iragan ilunera joatea, oraindik argitzen gaituzten arbasoak topatzeko. Helburua Literaturaren botereak konbokatzea da, hori da helburua, literatura zein boteretsua izan daitekeen, eta boteretsua denean, zer botere handia izan dezakeen gogoratzeko.

Helburua gaupasa kluba zabaltzea da, eta tarte batez, ikusleak klub horren parte izatera gonbidatzea. Izan ere, bada konpainia bat, gaueko orduetan elkar ezagutu dutenek osatzen dutena, goizaldean sortzen eta egunsentian desegiten dena, horditasunaz asko eta edertasunaz zerbait dakiena, eta desegiten ez den tarte labur horretan betirako irauten duena.

* Iruñaldia

Bada konpainia bat, gaueko ordu txikietan elkar ezagutu dutenek osatzen dutena. Horditasunaren aldeko militanteek osatzen duten klub sekretu bat, gauaren misterioak maite dituena eta bere ministerioan sinisten duena.

Irati Jimenezek Gaupasa Kluba deitu dio bere azken lanari, irakurleak espazioren iluntasun infinitutik itsasoaren sakontasun ilunera daramatzan liburuari, fantasiazko narrazioak eta narrazio fantastikoak konbinatuz, fikziozko istorioak eta historiari buruzko fikzioak. Narrazio horien jatorrian dauden gertakizun errealak eta irrealak dira ikuskizun honen abiapuntua, Gaupasa Kluba inspiratu duten testuak eta testu horiek idatzi zituzten gizon eta emakumeak.

Baina Gaupasa Klubaren sormen prozesutik abiatzen den proposamen eszeniko eta literario honen helburua ez da Gaupasa Klubari buruz hitz egitea, ezta literaturari buruz hitz egitea ere. Helburua geure baitako ilunpeetan begiratzea da, sormenaren misterioak apur bat argitzeko; iraganeko iluntasunean barneratzea,

Helburua kaleko ateak ixtea da, argiak jaistea, egunaren erdian gaua egitea. Iluntasuna lagun, gizakion baitako ilunpeetan barneratzea, sormen literarioaren misterioak argiztatzeko, eta literaturaren iragan ilunera joatea, oraindik argitzen gaituzten arbasoak topatzeko. Helburua Literaturaren botereak konbokatzea da, hori da helburua, literatura zein boteretsua izan daitekeen, eta boteretsua denean, zer botere handia izan dezakeen gogoratzeko.

Helburua gaupasa kluba zabaltzea da, eta tarte batez, ikusleak klub horren parte izatera gonbidatzea. Izan ere, bada konpainia bat, gaueko orduetan elkar ezagutu dutenek osatzen dutena, goizaldean sortzen eta egunsentian desegiten dena, horditasunaz asko eta edertasunaz zerbait dakiena, eta desegiten ez den tarte labur horretan betirako irauten duena.

* Iruñaldia

A los diecisiete años, Yaw tomó la decisión más difícil de su vida: abandonar Ghana y cruzar el desierto del Sahara hacia Europa. Lo que siguió fue una travesía de meses donde la muerte fue su compañera constante.
Atravesó siete países africanos, trabajó en Libia, vivió un amor prohibido en Marruecos y finalmente cruzó el Estrecho de Gibraltar en una zódiac con cuarenta y ocho personas. Cuando el motor se apagó en medio del mar, pensó que su historia terminaría allí. Pero sobrevivió.

En España, durmió en Plaza Cataluña, trabajó en cocinas y fábricas. Nunca dejó de estudiar, aprendió oficios, dominó idiomas y compartió su historia en universidades, mientras trabajaba sin descanso. Finalmente, luego de quince años, obtuvo la nacionalidad española.
Perdió a su hermano Nuri Dini, quien murió intentando su mismo camino.

«Renacido del mar y la arena» es un testimonio crudo sobre la migración africana hacia Europa. Es la historia de millones que arriesgan sus vidas no por aventura, sino porque la esperanza es más fuerte que el miedo.