Estatuko eta nazioarteko ikuspuntua
Intermón-eko fiskalitate eta gobernagarritasun gaien arduraduna.

Perspectiva estatal e internacional
SUSANA RUIZ, responsable de temas de Fiscalidad y Gobernabilidad de Oxfam

Joseba Tapia & Lorea Intxaurrandieta
[concierto con voz, guitarra y violoncello]
Luis Rezola Arana (1914-1993) empezó a trabajar en el taller mecánico con quince años y echaba versos también. Tenía mucha afición. Cuando se dio el alzamiento fascista se enroló en el Ejército Vasco: primero en el batallón “Loiola”, después en el “Lenago Il”. Luchó en el Gorbea, en Oiz, en Gernika y en Bilbao. Lo hicieron capitán a los veintidós años. Escribió en la cárcel de Dueso: hambre, enfermedad, destierro. Juicio militar. Hermano muerto en en el frente. El otro herido huido en el País Vasco Norte. Y por la noche ruidos de cerrojos que iban a fusilar.

Joseba Tapia & Lorea Intxaurrandieta
[ahotsa, kitarra eta biolontxeloa]
Luis Rezola Arana (1914-1993), Tolosako tximelatarretan sortu zen. Hamabost urteko hasi zen tailer mekanikoetan lanean eta lagunartean bertsoak moldatzen. Zaletasun handia zeukan. Altxamendu faxista hasi orduko sartu zen erresistentzian 1936ko uztailan. Gero Eusko Gudarostean enrolatu zen, “Loiola” batailoian aurrena, “Lenago Il” izenekoan gero. Gorbeian, Oizen, Gernikan eta Bilbon borrokatu zen. Hogeita bi urte zituela egin zuten kapitain, izardun gazteenetakoa bihurturik.
Idaztea, preso egonik, askatasuna bizitzea da. Dueso espetxe gogorretik ihes egiteko hasi zen idazten Tximela kapitaina: alerta bat gizarteari edo geroari, salaketa garratza, sufrimenduaren lekukotza. Gosea, eritasunak, herrimina. Epaiketa militarrak. Anaia bat frontean hila. Bestea zauritua, Iparraldean aterpeturik. Ama semeen aztarrenik hartu ezinda. Eta gaua, gaua bere sarraila hotsekin: jendea ateratzen fusilamentura.
Kantu sorta zirraragarri bat osatu zuen horrela Tximela kapitainak, Duesoko Kantutegia izenda genezakeena Joseba Tapiak musikatu eta gero.
Honela dio gure kantariak diskoan:
“Sei zaineko gitarra batek lagundu dit idatzia kantu bihurtzen. Gitarra jotzeko modua antzinakoa da. Estiloa ezaguna egingo zaizue. Kantaera ere bai. Gaia, betikoa dela esan liteke. Baina entzungo dituzuen kantuok, ederrak dira”.

Eider Rodríguez &Zaloa Basabe
[testimonios feministas sobre objetos mudos]
Un par de calcetines usados, una planta, una taza de café, un diagnóstico, un biberón, crema para la cara, una boina, la paz, calzado. Objetos cotidianos, palabras y conceptos inocentes puestos en cuestión.

Eider Rodriguez & Zaloa Basabe
[objektu mutuen testigantza feminista]
Galtzerdi pare erabilia, landare bat, kikara bat kafe, diagnostiko bat, biberoi bat, aurpegirako krema, txapela, bakea, oinetakoa. Eguneroko objektu, hitz eta kontzeptu itxuraz inozenteak susmopean begiratu eta haiek ordezkatzen dituzten botere harremanak agerian uzten ahaleginduko dira biak ala biak.

La ciudad es el eje prinicipal del nuevo libro de poemas de Koldo Izagirre: la ciudad explicada y juzgada por alguien de las afueras. Mirada formulada a nivel urbano y simbólico, a nivel personal y colectivo, a nivel histórico y literario y lingüístico. En el libro Parisen bizi naiz (Vivo en París) están el fracaso de la urbe, la crisis política y la madurez del poeta. El libro está entero, cortesía de Susa, con licencias libres en la red.

Hiria da Koldo Izagirreren poema liburu berriaren ardatz nagusia: hiria, aldirietako batek begiratua eta epaitua. Maila urbanoan eta sinbolikoan, maila pertsonalean eta kolektiboan, maila historikoan eta literarioan eta linguistikoan… eraikitako begiratua da Izagirrerena. Parisen bizi naiz honetan elkartzen dira urbearen porrota, krisi politikoa eta poetaren heldutasuna. Liburua osorik eskaintzen digu Susa argitaletxeak sarean, lizentzia libreekin.